Dalia
Mikulska

Ferya pokazuje zdjęcia swojego męża.

Z dwóch pierwszych fotografii spogląda na mnie przystojny, wyprostowany mężczyzna w mundurze. Na następnym jest już martwy.

O winie produkowanym na terenie dawnej palestyńskiej wsi Susija.

Czyli na ziemiach okupowanych, nienależących formalnie do Izraela. Ale na butelce znajdziemy napis „wyprodukowano w Izraelu”.

O palestyńskim fotoreporterze Motazie Azaizie.

Motaz pokazuje nam zniszczone budynki, zniszczone marzenia. I pewnie czasem zastanawia się, co jeszcze musi pokazać światu, aby ten zareagował?

O tunezyjskim sędzim Baszirze Akramim.

Zamiast sędziowskiej togi ma na sobie zwykłe ubrania. Jest osłabiony, bo od czasu aresztowania prowadzi strajk głodowy.

Po żarcie młodego uchodźcy porównującego odgłosy fajerwerków do Aleppo.

Uświadamiam sobie, że ten śmiech wcale nie jest oznaką wesołości.

O podziale terytorium, który miał obowiązywać przejściowo.

„Tymczasowość” okazała się permanentna.

O nadziejach syryjskiej rewolucji i jej następstwach.

To, co miało być wiosną, przyniosło ze sobą przejmujący chłód, przy którym nie sposób się ogrzać.

O przeciążonych szpitalach w Gazie w reportażu z 2018 roku.

Na sali przeznaczonej dla jednego pacjenta operowano jednocześnie dwóch.

Druga fotografia z reportażu: Sara Hegazy z tęczową flagą na koncercie w Kairze.

Zdjęcie 2: Sara unosi flagę, śmieje się szeroko. To zdjęcie stało się później dowodem jej występku […]

Hasan odmawia papierosa proponowanego przez przesłuchującego go sędziego.

Nie dlatego, że nie miał ochoty. Wiedział po prostu, że jeśli zapali, ten smak będzie go prześladował, gdy wróci do celi.